Hormonen en babyvoetjes… 

Wij zijn er gek op: schattige baby’s, fijne pentekeningen, geïllustreerde kinderboeken, typografie, chocolade en fotografie. Maar waar halen wij, als ontwerpers, onze inspiratie nou vandaan. Dit keer de beurt aan Marjolein.

Net bevallen, m’n kleine mannetje 10 dagen oud. Ik kijk in het wiegje naast m’n bed en denk ‘wauw’, dat heb ik toch maar mooi geflikt, een piepklein mensje met alles er op en eraan, op de wereld gezet.’ Ik word overwelmd door een geweldig gevoel. ( oftewel ik zit gewoon een potje keihard te janken. Bedankt hormonen! )

Wat is alles toch lief en schattig bij een pasgeboren baby’tje. Die kleine vingertjes met piepkleine nageltjes, zachte donshaartjes op de wangetjes, de kleine luiers voor die piepkleine billetjes. Als moeder van 2, weet ik natuurlijk ook de andere kant van net moeder zijn, maar daar een andere keer meer over ;).

Een paar dagen na de kraamweek wordt Jack’s ‘new born shoot’ op een fijne warme plek gefotografeerd. De fotografe zegt dat hij aardig mee werkt en na ruim 3 uur ( ik ben kapot, ook al hoef ik alleen maar te zitten ) staat Jack er op. Met ook nog eens een kus van zijn grote broer Thijs. ( alhoewel een peuter en een baby die gelijktijdig in de camera moeten kijken al best een uitdaging is, vandaar de genoegdoening van een zwaaiend handje voor Jack z’n gezicht tijdens de kus scene.)

Na de shoot komt mijn hoogzwangere vriendin op visite en ziet de eerste foto’s. Een mooie compilatie van baby Jack slapend op een wit donzen kussen en een foto van hele hele schattige aaibare mini voetjes. Ik zie haar emotioneel worden bij het zien van de foto’s. Tja.. toch weer die hormonen en babyvoetjes..

Tijdens de fotoshoot had ik natuurlijk niet verwacht dat deze kleine babyvoetjes op zo’n ontzettend bijzondere manier doorgevoerd zouden worden tot een heel speciaal geboortekaartje. Wat zeg ik, een hele serie van 11 stuks in totaal. Samen hebben Debora en ik gekeken hoe we deze voetafdrukjes tot leven konden brengen. Debora ging los met pen en inkt en kwam tot waanzinnige tekeningen die op een unieke manier gecombineerd konden worden met de babyvoetjes van Jack.

Inmiddels is Jack, ondeugend en soms iets wat opstandig of noemen ze dat nou de peuterpuberteit, alweer bijna 2 jaar en zijn zijn kleine voetjes niet meer zo heel klein en ondertussen gegroeid naar schoenmaatje 24. En toch als ik naar zijn pootjes kijk moet ik altijd nog denken aan die hele kleine babyvoetjes die toch wel heel bijzonder voor mij zijn.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *